Bir çocuk varmış. Bu çocuk her zaman kendi kurallarıyla oynamak istermiş. Arkadaşları ile top oynarken kendi kuralları olmazsa topu patlatırmış. Bu yüzden kimse onunla oynamazmış. Onunla kimse oynamadığı içi eve kapanmış. Kendi hayal dünyasında yaşamaya karar vermiş.
Bir gün çocuk ailesi ile pikniğe gitmiş. Çocuk kaybolmuş. Karnı acıkmış. Işıldayan meyvelerden bir tane elma almış. Elmadan bir parça almış. Ama elmanın tadı yokmuş. Birdenbire etraf değişmiş. Akan nehirler, ovalar, bahçeler olmuş. Ve bir nehirin yanında ışıldayan bir at görmüş. At çocukla konuşmuş, 'ne arıyorsun burada' demiş. Çocuk 'atlar konuşmaz' demiş. At, 'burası hayal dünyası' demiş. Çocuğa ne dilerse olacağını, söylemiş.
Çocuk arkadaşlarıyla oynamayı dilemiş ama olmamış. Gitmiş ata sormuş. At, 'burada arkadaşlarını çağarmazsın' demiş, 'burada dostluk ve arkadaşlık yoktur'.
Hava kararmaya başlamış. Yağmur yağmaya başlamış. Bir tane daha elma yemiş çocuk ve kurtulmuş.
Çocuk dostluk ve arkadaşlığın önemini anlamış. Ailesinin yanına geri dönmuş. Mahalleye geldiğinde bir daha bencillik yapmamış. Hep arkadaşları ile birlikte oynamış.
Beni tanrımla baş başa bırakın
